There's something about the weather that makes it nostalgic.
Napakalamig kaninang umaga. Isang pagsubok ang pagligo. Pero lagi naman akong nag-iinit ng tubig pampaligo. Parang may kakaiba talaga ngayon. Habang naglalakad ako kaninang umaga papasok, ramdam na ramdam ko ang lamig. Ito yung mga panahon na ang gusto mo lang gawin ay humilata sa kama habang nagbabasa at nakikinig ng magandang music. Umpisa pa lang ng linggo pero gusto ko na agad magweekend :p
Halos buong araw ko kanina ay inukol ko sa meeting. Maraming mga napag-usapan na task para sa ikalalago ng kumpanya. Sa mga ganitong klase ng meeting, hindi maiiwasan na magkaroon ng diskusyunan dahil sa magkakaibang opinyon. At madalas, ang gusto natin ay ipilit na tayo ang tama at mali ang iba. Naisip ko lang, paano kaya kung baligtarin natin. Bakit hindi natin subukin na pakinggan naman ang iba at isipin na baka nga tama sila. Sa ganitong paraan, nakakatipid pa tayo ng enerhiya na posibleng ilabas natin sa pagdepensa ng ating panig. Baka pwedeng sa simpleng pagpapakumbaba, may mapasaya tayong ibang tao.
Tulad ng pagpapasaya sa akin ng isang kaibigan kanina. Ang mga ordinaryong bagay tulad ng simpleng pag-alala ang siyang nakakapagbigay ng ekstraordinaryong pakiramdam na nakakapagpangiti ng puso.
Habang pauwi kanina, bigla kong naisip na ibahin ang rutang dadaanan ko. Nakasanayan ko na, na sa LRT sumakay sa pag-uwi. Pero kanina sinubukan ko ulit magjeep papuntang Divisoria. Tulad ng inaasahan, traffic na naman. High School pa lang ako ganito na ang sitwasyon ng trapiko dito, hanggang ngayon na may trabaho na ako, ganito pa rin. Pero ayoko na magreklamo, sa halip, ginamit ko na lang oras ko para magsulat sa jeep. :)
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento