Linggo, Enero 12, 2014

DAY 11

"I miss you like crazy" ang tumutugtog na background song sa laptop. Wala naman, bigla ko lang naalala. Hinahanap ko kasi yung sample picture ng buhok ni Bea, magpapagupit na ako bukas. 

Kaninang umaga, pinagmamasdan ko yung mga taong kasakay ko sa jeep. Kapag ganitong araw ng Sabado, walang masyadong commuters. Maluwag ang daloy ng trapiko, sing luwag ng daloy ng pag-iisip ko. :p

Sa totoo lang, hindi lang naman ako ngayon nagmasid sa mga kasakay ko, kundi halos araw-araw. Tulad ng sabi ko, konti lang kami sa jeep kanina. Nakakatawa yung mga ibang sumasakay, sa kadahilang maluwag nga yung jeep, walang may gustong umupo sa may gawi na malapit sa driver. Oo nga naman, mababala-ongga siya. Magiging assistant ni Manong. Kaya lahat, nagsisiksikan sa dulo. Ako na ang umusog sa may unahan, sige go, OJT na lang muna ako kay Manong.

Kapag araw-araw ka nang nagcocommute, isa lang ito sa maraming bagay na nakakatawa kung mapapansin, pero nakakainis kung iisipin na mga nakagawian ng ilang pasahero sa jeep. Heto ang ilan pang "Jeepney Characters" na napapansin ko:

1. MGA MASA- Sila yung mga taong masandal lang ng kaunti, nakakatulog na. Nagnanakaw ng tulog sa jeepney. Minsan binibigti ang sarili sa braso, minsan naman ginagawang instant unan ang balikat ng katabi. 

2. MGA WAPAKELS- Sila yung mga taong nagbibingi-bingihan kapag may nag-aabot ng bayad. Nagiging lastikman na ang kapwa pasahero sa pag-abot ng bayad, deadma pa rin.

Sila rin yung mga taong usog ng usog sa dulo kahit malayo pa ang babaan at kahit na ang sasakay ay ubod ng dami ang dala, sa may harapan pa rin nila papaupuin

3. MGA SENYORITO/ SENYORITA- Sila yung mga taong hindi marunong makisuyo sa pag-aabot ng bayad. Kahit na nakasakay tayo sa public vehicle, hindi pa rin obligasyon ng katabi natin na iabot ang bayad naton. Matuto tayong makisuyo at magpasalamat sa pag-abot niya.

4. MGA FEEL AT HOME- Mga taong wagas kung makaupo. Akala mo nakaupo sa sarili nilang sofa sa bahay at ganoon na lang kung makabuka. Karaniwan sa mga ito ay kalakihan na akala yata, ikinagwapo nila ang pag-upo nang nakabuka sa loob ng jeep.

Hindi naman siguro masama kung maging sensitibo rin tayo paminsa-minsan sa mga tao sa paligid natin. Tama ang kasabihan na hindi natin mapipilit ang lahat na gustuhin tayo, pero hindi ba't nararapat lamang na marunong tayong makisama o makibagay? Nang sa gayon ay magkaroon tayo ng maayos na paglalakbay, hindi lamang sa lansangan, kundi pati na rin sa buhay. 
Magandang gabi, kaibigan.


Walang komento:

Mag-post ng isang Komento