Depression attacks ulit kanina.
Ang hirap. Mukhang napapadalas na. Ayoko ng ganito.
Nahihirapan kasi ako magdesisyon. Kanina dapat yung interview ko sa dream job
ko. Pero hindi ko pinuntahan. Sa kadahilanang mayroon na akong trabaho ngayon.
Naisip ko lang kasi, kung pupuntahan ko iyon at hindi ako pumasa sa interview,
masasaktan lang ako. Kung pumasa naman ako,
problema rin kasi mamimili ako. Bago pa lang ako sa trabaho ko ngayon
kaya nanghihinayang rin ako kung iiwanan ko. Mababait naman kasi ang mga katrabaho
ko. Di tulad doon na kung sakali eh panibagong pakikisama na naman.
Sana lang tama ang desisyon ko. Pero hindi ko pa rin
maiwasang hindi malungkot.
Mabuti na lang at nang sumapit ang hapon, medyo nagbago ang
mood ko. Nagkabiruan kasi kami ni crush. Sino ba naman kasing hindi mahahawa sa
ngiti niya.
Perstaym ko rin palang hindi mapagalitan nung isang boss sa
ibang Department kanina. Tuwing lalapit kasi ako sa kanya at may ibibigay, lagi
akong napapagalitan. Sana magkasundo na kami.
Pootteeekkk! Sorry..palabas lang ng saloobin. Ipopost ko na sana ito, kaso may bigla akong nabasa sa isa sa mga nakaopen na tab. Nagkakachat pa rin sila ng ex niya. Tapos sisishin niya ang pamilya ko kung bakit daw hindi ko siya pinaglaban at iniwan ko agad, pero hindi niya nakikita ang pagkakamali niya! Walang ipinakitang masama ang pamilya ko sa kanya. Oo nga't hindi sila masyadong ok sa kanya, pero pilit siyang pinapakisamahan para sa akin. Napaka supportive pa nga nila eh. Kahit hindi siya masyadong aprub sa kanila, kahit kailan hindi ko narinig sa bibig ng magulang na kumbinsihin ako para hiwalayan siya. Kaya tayo naghiwalay dahil sa mga ginawa mo! Maaaring may bahagi na hindi tayo magkasundo dahil sa pagkakaiba natin, pero pinilit ko hanggang sa huli na maayos at ituloy iyong relationship natin. Wag kang mag-inarte na nasasaktan ka. Hindi na ako naniniwala sa'yo!
Ilang heartache pa ba?!! Ang sakit na!
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento