Too much work is equal to too much eating.
Tatlong cup ng kanin sa isang restaurant na nag-ooffer ng
unli rice, sabaw na pinigaan ng isang sako ng sampalok, mainit na kape at
triple choco boom ulit, kumpleto na araw ko. Good night.
Minsan hindi ko rin maintindihan ang gusto ng dila ko, pagod
na ang katawan ko, pero para siyang may sariling buhay. Habang napapagod ang
katawan, lalo naman siyang lumalakas…..kumain.
Sahod kanina, ang kaso nakalimutan ko bisitahin yung
bestfriend ko para magluwa ng pera. Mabuti na lang may naitabi pa ako sa bag
para pambayad ng lahat ng kinain ko.
Alas-diyes na ako nakauwi ngayon ng bahay. Kasama ko
Max(hindi rin niya tunay na pangalan), isa sa matalik kong kaibigan, na pumunta
ng SM. Medyo napasarap ang kwentuhan kaya ginabi ng uwi. Nakakatuwa itong si
Max, komportable kausap. Siguro dahil halos walo o siyam na taon na kaming
magkakilala. Para ko siyang walking diary or walking blogspot account. Pag
broken hearted ako alam niya, yun nga lang hindi siya masyadong nagcocomment,
nakikinig lang. Pag in love ako, alam din niya. Ganoon din pag frustrated ako.
Nasasabi ko sa kanya yung mga gusto ko at mga naiimagine ko. Ang ilan sa mga
iyon nangyari na, ang iba hindi pa nangyari at ang ilan naman baka hindi na
mangyari. Kaya siguro kami madalas tuksuhin kasi madalas rin kami magkasama. Pero
hanggang magkaibigan lang talaga kami.
Hi Max! Kung nababasa mo ito, (siguro hindi kasi kawawa ka
naman kaunti lang ang mga site na pwede mong bisitahin) salamat at naging
kaibigan kita. Magthank you ka rin sa’kin dahil bida ka sa blog ko ngayon.
Siguro cliché na ito na sinasabi sa magkaibigan, pero sasabihin ko pa rin, kasi
mula sa puso naman. Salamat sa pakikinig. Salamat sa paghihintay sa’kin kung
lagi akong nahuhuli sa usapan natin. Salamat sa pagsama, kahit biglaan minsan,
go ka pa rin. Salamat sa mga words of wisdom (naks!) na ibinabahagi mo sa’kin,
kahit minsan kaunti lang natututunan ko sa’yo, pwede na rin, kasi magaling ka
naman makinig. Biro lang! :D Salamat rin sa mga pangit na komento mo, dito ko
napapatunayang tunay kang kaibigan. At hanep dude, pa’no ko naman makakalimutan
yung sense of fashion mo, ikaw na talaga! Salamat! Lagi ko sinasabi sa’yo ito,
at sasabihin ko ulit, “My life becomes wonderful because of people like you.”
Mahal kita kaibigang Max!
P.S, sige na, sisikapin ko nang hindi pumili ng bagong
checkered or stripes na 3/4 blouse. :D
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento